Op de fiets naar een gezonder leven

Van een sportief bestaan naar een rolstoelVan een sportief bestaan naar een rolstoel, het was niet niks. Maar Linda heeft er een mooie en positieve draai aan weten te geven verloor 15 kilo.

Mijn naam is Linda Dijkman. Ik ben maatschappelijk werkster en woon in Groningen. Mijn passies zijn mijn werk, een gezonde levensstijl en wielrennen (op mijn Instagrampagina deel ik alles wat ik meemaak rondom het wielrennen).

Vanuit mijn passie voor een gezonde leefstijl denk ik op de achtergrond mee bij Gezonder-Nederland. Ik heb tijdens mijn studie de minor Sport en Gezondheid afgerond en met deze kennis en mijn eigen rugzak probeer ik een aanwinst voor Gezonder-Nederland te zijn.

Vier jaar geleden lag mijn wereld op de kop

Als kind had ik veel affiniteit met sport. Ik heb echt van alles gedaan, maar in 2013 kwam daar helaas een einde aan vanwege een forse knieblessure die ik ben opgelopen tijdens het badmintonnen. Al vrij snel werd duidelijk dat ik met mijn knie niet meer mocht paardrijden en hardlopen of andere  sporten die belastend zijn voor mijn knie kon uitoefenen.

 

Een klap in mijn gezicht!

De blessure werd veroorzaakt doordat mijn knie uit de kom was gegaan. Daar heb ik beschadigd kraakbeen aan overgehouden. Door de ernst van de blessure en de bijgekomen pijn belandde ik zes maanden in een rolstoel.

Tijdens die periode ben ik veel aangekomen, omdat ik net zo bleef eten als toen ik nog veel sportte. Daarnaast raakte ik veel spiermassa kwijt, omdat ik mijn benen niet gebruikte. Het resultaat? Vijftien kilo erbij.

Ik voelde mij niet gezond en fit en door mijn frustratie ging ik meer eten. Toen ik niet meer kon lopen nadat ik uit de rolstoel kwam, was dat een klap in mijn gezicht.

Alles opnieuw leren

Ik moest helemaal opnieuw leren lopen, het herstel ging langzaam en niet zoals het moest. Ik had erg veel pijn aan mijn knie. Tijdens mijn laatste revalidatie poging bij het UMCG (sportrevalidatie), werd er op een andere manier naar mijn knie gekeken, namelijk naar wat ik nog wel kon en wat goed is voor mijn knie, zodat we mijn benen sterker zouden kunnen maken. Dit om een ingrijpende operatie te voorkomen.

Rust houden en mijn knie ontzien was zeker niet de oplossing, gelukkig maar, want dat had ik inmiddels wel genoeg van. Fietsen was iets dat ik veel moest doen, naast wat krachttraining. En dat werkte! Mijn benen werden sterker, waardoor ik ook weer beter begon te lopen.

Omdat fietsen deel uitmaakte van mijn hersteltraining, vroeg ik me af of ik ook zou mogen wielrennen. Het antwoord was ‘ja’.

 

Frisse wind

In september dat jaar startte mijn minor Sport en Gezondheid op de Hanzehogeschool. Daarbij kwam ik nog meer in aanraking met het sporten.

Toevallig deed één van de meiden uit de klas aan wielrennen. We hadden een goede klik en ze was fanatiek sporter (helaas is zij in de zomer van 2016 overleden).

De eerste keren heb ik op haar fiets gereden, maar al vrij snel kocht ik mijn eigen wielrenfiets.

Tijdens mijn Minor heb ik veel geleerd over voeding en sporten. Dit vond ik erg interessant, want in die tijd was ik erg onzeker over mijn lichaam en voelde ik me niet sterk en gezond. Voordat ik aan de minor begon, had ik zelf al een aantal diëten gevolgd. Ze werkten niet, of maar even. Tijdens mijn Minor heb ik erg veel kennis opgedaan en die kon ik in die periode goed bij mezelf in de praktijk brengen.

 

Wat werkt voor de een, werkt niet voor de ander

Elk lichaam is anders en daardoor is er niet één richtlijn. Het is een balans die je moet vinden in je leven.  Na mijn afstuderen heb ik mij nog meer verdiept in het wielrennen en voeding. Ik ben meer gaan trainen, en boekte langzaam resultaten. Ook viel ik langzaam maar zeker af en voelde ik mij gezonder en sterker worden. Ook werd ik wat zekerder over mijn  lichaam.

 

Het is belangrijk dat je een sport kiest die bij jou past en waar je blij van wordt. Ik heb het gevonden in het wielrennen. Met mijn kennis en mijn rugzak aan ervaring, kan ik zeggen dat ik een gezonde balans heb gevonden.

Die balans is niet alleen sportgerelateerd, maar heeft ook te maken met mijn werk. Ik ervaar door het sporten minder stress. Ik haal voldoening uit mijn werk en de leuke dingen die ik doe naast mijn werk. Het leven bestaat niet meer uit alleen maar afvallen, maar het behouden van een gezond lichaam waar ik me prettig in voel en vooral het feit dat ik me sterk voel, geeft mij een kick, zodat geen uitdaging te veel is.

Zo heb ik het gedaan 

Ik heb een negatieve energie balans gecreëerd. Dit houdt in: minder calorieën eten dan mijn lichaam nodig heeft. Natuurlijk niet té weinig, want anders kan ik niet presteren tijdens mijn trainingen of wedstrijden. Op de dagen dat ik fiets, eet ik meer.

Het is een feit dat je afvalt, wanneer je minder calorieën eet dan je verbruikt. Daarnaast hanteer ik het 80/20 principe. 80%  van de tijd eet ik gezond: volle producten en zo onbewerkt mogelijk en 20% ‘ongezond” bijvoorbeeld chocolade. Natuurlijk ga ik ook uit eten en eet ik wel eens een ijsje, maar omdat ik veel sport, houd ik er altijd een beetje rekening mee dat ik mijn lichaam wil voeden en niet wil vullen.

Mijn toekomst

Ik heb mezelf grote doelen gesteld op het gebied van sporten. Deze doelen en ervaringen beschrijf ik in blogs voor Cycling Espresso.

Mocht je benieuwd zijn naar mijn blogs, neem dan even een kijkje.

Liefs, Linda.

1 reactie

  1. Fietsen, gezond, blessures, gekneusde ribben, fietservaringen, reparaties, brutale automobilisten ….

    Een prachtige publicatie van Linda Dijkman. Zeer bijzonderenswaardig.
    Mijn rondje IJselmeer, Bretanje, Pyreneeën, enz. schieten door mijn hoofd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge