Mijn verhaal in de Libelle

Mijn verhaal in de LibelleEn toen was het 17 augustus 2017. De dag dat ik met mijn verhaal in de Libelle zou staan. Vol zenuwen ging ik naar de winkel om de Libelle te kopen. Ik zou hem ook in de brievenbus ontvangen, maar ik had gewoon niet het geduld om daarop te wachten.

Toch even gecheckt of dit echt dé Libelle is waar ik in zou verschijnen. En ja hoor, daar stond ik. Bijna achterin, met een mooie foto en een goed verhaal. Trots! En een tikkie emotioneel. Want dat ik in een blad zou verschijnen, dat had ik nooit verwacht. En dat ik genomineerd zou worden voor een prijs al helemaal niet!

Duivels hebben plaats gemaakt voor engeltjes

De duiveltjes die maar al te vaak mijn schouders weten te vinden om mij naar beneden halen, hebben plaats gemaakt voor engeltjes. Het voelt alsof ik even zweef.

Elke vrouw die in deze rubriek verschijnt, mag trots zijn. We hebben allemaal op onze eigen manier het beste voor met de wereld en proberen om er een beter plekje van te maken.

Hoe de overige deelnemers dit moment ervaren, weet ik natuurlijk niet, maar ik hoop dat ze net zo’n euforiMijn verhaal in de Libellesch moment beleven als ik. Want man, wat ben ik blij en trots. En trots ben ik niet vaak. Ik streef altijd naar beter en meer, zodat het vieren van overwinningen er vaak bij in schiet. Niet omdat ik ze vergeet, ik denk dat ik ze simpelweg niet zo ervaar. In mijn ogen zijn het kleine stappen die ik zet, op weg naar dat mooie grote doel op de horizon.

 

Een liefdevolle middelvinger

Maar vandaag is alles anders. Dit is een liefdevolle middelvinger naar elke leraar die mij in het verleden heeft laten weten dat ik het niet aan zou kunnen. Het is ook een liefdevolle middelvinger naar mezelf, omdat dat me blijkbaar onzekerder heeft gemaakt dan ik wil toegeven. Ondanks het feit dat ik vanaf groep drie al te horen kreeg dat ik niet zo goed was als de andere kinderen,  dat ik na mijn CITO toets hoorde dat ik nooit op de HAVO/HBO zou eindigen,  dat ik op het VMBO niet naar niveau 4 mocht en dat ze op mijn MBO opleiding adviseerden dat ik maar beter geen Sportgezondheid kon gaan studeren, omdat het zo theoretisch was, heb ik het wel gehaald. Niet omdat ik een hoogvlieger ben, maar omdat ik veel doorzettingsvermogen heb. Ontzettend veel. Tien keer vallen, elf keer opstaan. Na elke onvoldoende nog beter mijn best doen. Dat heeft mij gemaakt tot wie ik ben.

 

Voor mijn onderneming en mijn missie heb ik alles over. Veel werken en een ander leven dan veel mensen om je heen, onzekerheid, hard op je snufferd gaan, bloed, zweet en soms veel tranen, maar ik sta nog. Inmiddels heb ik al veel mensen mogen helpen. En omdat mijn missie niet bij een ‘paar’ mensen ophoudt, ga ik nog even door met ambitieus zijn. Ik wil nog veel meer mensen gezonder én gelukkiger maken met Gezonder-Nederland.

 

Liefs, Yentl.

 

  1. Lieve Yentel

    Wat heb je dit weer fantastisch geschreven .
    Heerlijk toch om de leraren van vroeger even een poepie te laten ruiken.
    Ik hoop dat ze deze Libelle allemaal onder hun ogen krijgen!
    Wat je nu allemaal bereikt hebt heb je wel mooi aan jezelf te danken.
    En daar mag je zeker heel trots op zijn.
    Ongelofelijk dapper,veel lef hebben zelfs je baan op te zeggen om voor 100% voor je eigen 100% gezonder Nederland te gaan.
    Ik heb bewondering en respect voor jou je bent een pracht mens.

    Liefs Gea

  2. Wow, Yentl! Wat een mooie kans en wat een goed stuk in de Libelle. Laat de engeltjes nog maar een tijdje op je schouders zitten en wees heel erg trots op jezelf :).
    Ik ga, als het zover is, zeker op je stemmen!

    Xx Lonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge