Het verhaal van Robin

Het verhaal van RobinEnige tijd geleden vroeg Yentl mij of ik het leuk zou vinden om een stuk te schrijven over het pad, en de keuzes, die ik de laatste jaren heb gevolgd. Eigenlijk ben ik al sinds jong af aan bezig met sport. Ik ben sinds mijn 8ste een actieve sporter.  Na wat korte flirts met tennis, gymnastiek, zwemmen en judo ben ik uiteindelijk gevallen voor basketbal. Na twintig seizoenen onafgebroken te hebben gespeeld, waarvan enkele jaren op landelijke niveau, moest ik een kleine 4 jaar geleden besluiten om te stoppen. Altijd 100% geven voor de overwinning is een passievolle manier van spelen, maar ook eentje die resulteerde in een waslijst met blessures. Na gebroken vingers, gekneusde ribben, ingescheurde enkelbanden, overbelaste knieën en 8 keer een gebroken neus vond mijn lichaam het wel welletjes.


Het stoppen met basketbal gaf mij de mogelijkheid om twee operaties uit te laten voeren.
Na een knie – en neusoperatie heb ik door onvoldoende te letten op mijn voeding de nodige kilo’s erbij gekregen. Op mijn hoogte/dieptepunt woog ik bijna 120 kilo.

Eigenlijk was ik al enkele jaren van plan om iets aan mijn gewicht te doen. Met betrekking tot toename en afname van mijn gewicht was het klassieke jojo gedoe op mij van toepassing. Mijn gewicht nam onmiddellijk toe zo gauw ik stopte met regelmatig trainen. Ik moet daarbij eerlijk toegeven dat ik een impuls eter was. Dieetregimes zoals volstampen met eierkoeken, kwark of alleen maar kip en groente eten, ik heb het allemaal voorbij zien komen. Niets gaf mij het gevoel dat ik op de goede weg was. Na mijn operatie aan mijn knie ging het wel heel hard de verkeerde kant op en ik was er helemaal klaar mee!

De knop moest om, en die heb ik dan ook omgegooid. Dit ging zeker niet van een leien dakje maar ik had een doel voor ogen. Ik wilde weer kunnen basketballen en me fit voelen! Hiervoor was op meerdere fronten een gedragsverandering nodig! Ik ben gaan zoeken naar verschillende hulpmiddelen en tips & tricks die bij me pasten. Van hieruit ben ik mezelf slechte gewoontes gaan afleren. De eerste weken merkte ik direct al een verschil. Ik begon me fitter te voelen in zowel lichaam als geest.
Het wordt niet beter door alleen maar als een gek naar de sportschool te gaan, of als een konijntje alleen maar groentes te gaan eten. Het gaat om een juiste mindset maar vooral om balans! Balans en jezelf op een leuke manier uitdagen. Een gezonde levensstijl is geen straf. Als ik soms om me heen kijk en zie hoe mensen zichzelf martelen met een of ander dieet schema waarbij niks meer mag. Dan denk ik terug aan al die uren dat ik mezelf heb lopen kwellen.
Nu kan ik intens genieten van een stuk chocolade, soms ook gewoon een hele reep. Ik weet dat ik dit soort uitschieters af en toe kan maken, omdat ik gedurende de rest van de week de juiste voeding binnenkrijg. Ik ben veel bewuster bezig met de voeding die ik nuttig, wanneer heeft mijn lichaam behoefte aan bepaalde voedingstoffen en waarom. Het is leuk om over jezelf te leren! Een van de belangrijkste dingen die ik nu besef is dat vooruitgang soms ook betekent dat je 1 of 2 stappen terug doet om weer vooruit te kunnen gaan. Heel belangrijk is de balans tussen fysieke inspanningen, een evenwichtig leven en voor jouw lichaam passende voeding. Je moet durven doorzetten en discipline hebben.
Het werkt super motiverend als je mensen om je heen hoort zeggen dat je er goed uit ziet. Dat het duidelijk te zien is dat je afvalt. Het goede gevoel wat je zelf krijgt over de duidelijk zichtbare resultaten werkt een nog grotere motivatie in de hand. Ik heb nog steeds te maken met tegenslagen zo nu en dan. Vorig jaar verloor ik door een verkeerde zithouding ineens 90% van mijn heffunctie in mijn rechterbeen. Volgens de dokteren zou het nog wel 3 jaar kunnen duren voordat ik weer het grootste deel van mijn been zou kunnen gebruiken. Ik heb toen ik dit hoorde best even flink moeten slikken. Maar ook heb ik mezelf voorgenomen dat ik het tegendeel zou bewijzen.

Nu zijn we een jaar verder en zit ik tussen de 90 – 95% herstel. Ik voel me op mijn 31ste fitter dan ooit. Sinds de zomer ben ik zelfs weer begonnen met basketbal. Pijn vrij en met veel plezier sta ik weer op het veld. Ik ben op de goede weg maar het eindstation is nog niet behaald.

Robin.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge